Αναζήτηση

Ράνια Νικολούλη

Εκπαιδεύτρια ανάπτυξης εκφραστικών μέσων

Μήνας

Δεκέμβριος 2015

Η λύτρωση μέσα στην τέχνη

Στο έργο του Ποιητική Τέχνη, ο Αριστοτέλης απαντά στις κατηγορίες που απευθύνει ο Πλάτωνας σε βάρος της ποίησης, ότι δηλαδή είναι υπεύθυνη για την καλλιέργεια των παθών και της διαταραχής της ψυχικής αρμονίας και της λογικής του πολίτη, προασπιζόμενος τον θεραπευτικό χαρακτήρα της τέχνης. Υποστηρίζει ότι αν εστιάσουμε στην άμεση παραφορά του κοινού από την ανακίνηση των παθών, πιθανόν θα θεωρήσουμε ότι η ποίηση είναι βλαβερή. Αν όμως εξετάσουμε τις βαθύτερες μετέπειτα ψυχολογικές επιπτώσεις αυτού του βιώματος, θα διαπιστώσουμε ότι ο θεατρόφιλος είναι σαν τον θρησκευόμενο που νιώθει εξαγνισμένος από τη συγκινησιακή ανακούφιση που του παρέσχε ο ποιητικός λόγος. Γι’ αυτό, μακροπρόθεσμα, είναι ο πιο νηφάλιος και ο πιο σοφός, αφού απαλλάσσεται κατά διαστήματα από τους συγκινησιακούς ερεθισμούς που φθείρουν το χαρακτήρα και το πνεύμα του, μέσω της βίωσης του «ελέου» και «φόβου» που επιφέρει την κάθαρση. Ο θεατής καθαίρεται χάρη στην περίτεχνη μετουσίωση των οικείων σ’ αυτόν ανθρωπίνων πράξεων σε καλλιτεχνική δημιουργία από τον ποιητή. Επιπλέον, η δραματική ποίηση για τον Αριστοτέλη παρουσιάζει ανθρώπους με καθολική εμβέλεια, ικανούς να αποτελέσουν διαχρονικά πρότυπα ζωής, φορείς αξιών και εμπνευστές ιδανικών για τους θεατές.

photo: Δημήτρης Τριανταφύλλου
Από τη θεατρική παράσταση «Βάκχες» που παρουσίασε το τμήμα Υποκριτικής του Ιεκ Χαϊδαρίου σε δική μου σκηνοθεσία.

Advertisements

Η δόξα είναι εφήμερη

Ο άνθρωπος με ποιότητα δεν πρέπει να κομπάζει για τον αριθμό των θέσεων που διαθέτει στο θέατρο. Τον απασχολεί το κοινό καλό και όχι η χρηματοδότηση των θεαμάτων, των συμποσίων και των γυμνασίων. «Να τι πρέπει να προσέξει κανείς για να μην αισθανθεί ταπεινωμένος και για να μη στεναχωριέται για τη δόξα που άλλοι απέκτησαν δίπλα στα πλήθη, μέσα στα θέατρα και στα μαγειρία ή χάρη σε κοινούς τάφους ομάδων μονομάχων, λέγοντας στον εαυτό του ότι αυτή η δόξα δεν επιζεί για πολύ, αλλά εξαφανίζεται με τους μονομάχους και τις θεατρικές σκηνές, και ότι δεν υπάρχει τίποτα το τιμητικό ή το αξιοπρεπές.»

Πλούταρχος- Πολιτικά Παραγγέλματα
(Κριτική του για το θέατρο στους ρωμαικούς χρόνους.)

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: