Αναζήτηση

Ράνια Νικολούλη

Εκπαιδεύτρια ανάπτυξης εκφραστικών μέσων

Μήνας

Ιουλίου 2017

Η Σχέση Ηθοποιού και Σκηνοθέτη

large-5

Ο σκηνοθέτης είναι ο θεατής, ο παρατηρητής και ο ηθοποιός είναι το αντικείμενο της παρατήρησης.

Ο ηθοποιός είναι εκτεθειμένος και ευάλωτος. Χρειάζεται να παραδοθεί σε συνθήκες, συναισθήματα, παρορμήσεις, χωρίς να γνωρίζει από πριν εάν θα έχουν αποτέλεσμα.Χρειάζεται να αφεθεί, να βουτήξει, να τολμήσει, να αφιερωθεί, να παραδοθεί στο ρόλο, να ζει με αλήθεια την κάθε στιγμή μέσα σε έναν κόσμο φανταστικό. Η επιτυχία του εξαρτάται από την ικανότητα και την προθυμία του να επιτρέψει στον σκηνοθέτη να τον παρατηρήσει, χωρίς να παρατηρεί ο ίδιος τον εαυτό του. Αν παρατηρεί τον εαυτό του, η σχέση σκηνοθέτη-ηθοποιού, παρατηρητή-παρατηρούμενου, καταρρέει και η μαγεία χάνεται.

Κύριο μέλημα του σκηνοθέτη είναι να αφηγηθεί μια ιστορία με τέτοιο τρόπο ώστε η δράση να είναι ταυτόχρονα απροσδόκητη και αναπόφευκτη, να διατηρεί το ενδιαφέρον του θεατή, να εμπλέκει τον ηθοποιό σε τέτοιο βαθμό ώστε οι πράξεις του και οι σχέσεις του με τους υπόλοιπους χαρακτήρες να δημιουργούν και να φωτίζουν τη δράση και τα γεγονότα. Μόλις επιλέξει τον ηθοποιό του χρειάζεται να εγκαταλείψει τις ιδέες που είχε προαποφασίσει στο μυαλό του και να δουλέψει μαζί του. Να αποφύγει να του «φορέσει» κάτι ξένο και να τον ωθήσει να γεννήσει κάτι καινούργιο.

Σκηνοθέτης και ηθοποιός πρέπει να σέβονται ο ένας το δημιουργικό πεδίο του άλλου.

Ηθοποιός και σκηνοθέτης είναι η θέση και η αντίθεση. Ο καθένας τους καταθέτει τη δική του αντίληψη πάνω στο κείμενο και τη δική του ανεξάρτητη φαντασία. Αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλο και προσφέρουν ο ένας στον άλλο τα πάντα. Κι έτσι προκύπτει κάτι καινούριο, ιδέες για τους χαρακτήρες που μπορεί να είναι καλύτερες από αυτές που είχε σκεφτεί ο καθένας από μόνος του. Μπορούν να δουλέψουν μαζί στην πρόβα, ή ο καθένας μοναχός του και να εκπλήξουν ο ένας τον άλλο.

Η συνεργασία του ηθοποιού με το σκηνοθέτη, σε ένα υψηλό επίπεδο δημιουργικότητας που αγγίζει την ποίηση και ο ένας μεταδίδει στον άλλο ιδέες και εικόνες , είναι εθιστική.

Τεχνική και έμπνευση

photographyΗ τεχνική δεν είναι αυτοσκοπός. Σκοπός της είναι να προετοιμάσει το έδαφος για την έμπνευση.

Όλοι ξέρουν τι να κάνουν όταν έχουν έμπνευση! Αυτό ισχύει εξ ορισμού. Δεν μπορεί όμως κανείς να αποφασίσει να έχει έμπνευση. Κι όταν προσπαθεί να αποκτήσει έμπνευση, η προσπάθεια που καταβάλλει του προκαλεί μόνο ένταση και άγχος, και τον απομακρύνει όλο και πιο πολύ από τον αβίαστο χαρακτήρα της έμπνευσης.

Η τεχνική έχει δύο εξαιρετικές συνέπειες: Σας δίνει κάτι στο οποίο μπορείτε να καταφύγετε, σας δίνει κάτι να κάνετε όσο περιμένετε την έμπνευση.

Η τεχνική είναι το βαλιτσάκι με τα εργαλεία σας. Είναι ο χάρτης με τις οδηγίες  που θα σας βοηθήσουν να φέρετε στο φως το ρόλο.

Καθαρίζει το μυαλό σας, σας ενεργοποιεί, σας κάνει να δοκιμάζετε, σας κάνει να επιλέγετε – και τότε είστε έτοιμοι για την έμπνευση, όταν αυτή αποφασίσει να εμφανιστεί.

Όταν δουλεύετε με μέθοδο και αφοσίωση, μπορείτε να εμπιστευτείτε το ένστικτο σας άφοβα.

‘Όταν δε δουλεύετε σωστά, μπορεί να συγχέετε τις συμβατικές απόψεις (κλισέ) με τη διαίσθηση, τις προκαθορισμένες ιδέες με τη φαντασία.

Σας καλώ λοιπόν να κόψετε αυτή τη συνήθεια. Σας καλώ να αμφισβητήσετε τον καθιερωμένο τρόπο σκέψης, να σκάψετε κάτω από την επιφάνεια των προκαταλήψεων και των πεποιθήσεών σας, και να αφυπνίσετε τη διαίσθησή σας σε ένα νέο, βαθύτερο επίπεδο. Με άλλα λόγια, να μάθετε τους κανόνες. Μετά ξεχάστε τους.

 

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: